มาดูดวงแบบอินเดียกันดีกว่า (มีหลายคนบอกว่าตรง)

---

ตลาดหุ้นเป็นอะไรที่ผันผวนและอ่อนไหวจริงๆ และด้วยความที่เราเป็นมาร์เก็ตติ้งอยู่โบรกเกอร์หุ้นก็เลยมีเรื่องมาฝากอ่ะนะ

---

 

บริษัทแห่งหนึ่งกำลังประสบปัญหาฐานะการเงินไม่ค่อยดี ผู้บริหารจึงเรียกผู้จัดการใหญ่เข้าพบ

 

ผู้บริหาร : บริษัทเรากำลังจะถูกต่างชาติซื้อกิจการ คุณทำยังไงก็ได้ให้หุ้นขึ้น ให้พวกนั้นซื้อไม่ไหว

 

 

วันรุ่งขึ้นหุ้นของบริษัทดังกล่าวขึ้น 3 จุด และไต่ขึ้นถึง 10 จุดในวันต่อมา สร้างความดีใจให้กับผู้บริหารไม่น้อย

ผู้บริหาร : เยี่ยมมาก คุณทำได้ยังไง?

ผู้จัดการ : ผมปล่อยข่าวว่าท่านจะลาออกครับ

 

---

เอิ๊กๆๆ ^^

ตกใจอยู่นาน ไม่รู้ว่าทำไมเน็ทบ้านเราถึงเข้าสเปซตัวเองไม่ได้ แม้แต่จะเช็คเมลล์ก็ยังไม่ได้เลย มะกี๊ก็ลองคลิ๊กดู แอบหวังลึกๆ ว่ามันจะกลับมาเป็นปกติสักที เพราะไม่ได้อัพบล็อคนานเป็นชาติแล้ว และในที่สุด.. เราก็เข้ามาอัพได้แล้วววว เย้ๆๆๆ ^^

---

 

เวลาเปิดคอมที่บ้านแล้วเช็คเมลล์หรือเข้าสเปซไม่ได้ อดอัพบล็อคไปหลายวัน รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอ่ะ T_T หายไปร่วมๆ 10 วันก็เจอเรื่องอะไรต่อมิอะไรบ้างเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ชีวิตเราไม่ค่อยจะมีอะไรหวือหวาอ่ะนะ ^^

 

 

*** แต๊งกิ้วมากๆ เลยนะนุชที่อุตส่าห์เป็นไกด์พาทัวร์งานจุฬาฯ วิชาการ 48 ที่จัดขึ้น 3 ปีครั้ง! โชคดีจริงๆ ที่ได้ไปวันสุดท้ายพอดี (27 พ.ย. 48) ไม่งั้นต้องรอไปอีก 3 ปีแหน่ะ >_<" งานนี้ก็ได้โบร์ชัวร์เรียนต่อโทมาเยอะเลย แต๊งกิ้วมากๆ แต่พี่ขอโทษจริงๆ นะที่งานนี้เลยทำให้นุชไม่สบายเลยอ่ะ m(_ _)m

 

 

*** วันพ่อไปดู Little Chicken ที่เมเจอร์รัชโยธินกับวิน และเอ๋ (อวบ) งานนี้ปู กับมอสไม่มา อดดูเลย สมๆ ^^ ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ ทั้งๆ ที่ไม่มีแฟนให้ไปดูหนังด้วย แต่ก็ได้ไปดูหนังกับเพื่อนๆ แทน ดูหลายเรื่องแล้วตั้งแต่ เพื่อนสนิท, แฮรี่ฯ และก็เจ้าไก่เนี่ยแหละ จากนั้นก็ไปหาหริที่บ้าน แต่เพราะวันพ่อร้านคาราโอเกะเลยปิดกันหมด ก็เลยไปเล่นไอซ์สเก็ตที่อิมพีเรียลลาดพร้าวแทน เป็นการเล่นไอซ์ครั้งแรกในชีวิตของเราเลยนะ!! >_<"

 

 

 

ตอนเด็กๆ เคยคิดว่ามันจะต้องหนาวมากๆ แบบว่าน่าจะใส่เสื้อหนาวเล่น แต่พอเอาเข้าจริงๆ เหงื่อออกเยอะมากเลยอ่ะ ด้วยความที่กระหือรืออยากจะเป็นไวๆ ก็สปีดซะจนหมุนติ้วไม่รู้กี่รอบ ล้มอีกนับไม่ถ้วน กางเกงเปียกไปหมดเลยอ่ะ >_<" เป็นอะไรที่ยากมากจริงๆ แต่ก็มันส์ดีนะ ไว้มีโอกาสจะไปเล่นอีก ยิ่งเห็นมีคนน่ารักๆ ไปเล่นเยอะนี่ยิ่งอยากไปอ่ะนะ เอิ๊กๆๆ ^^

 

 

*** เมื่อเย็นวานก็ไปกินกุ้งกระทะที่ "ร้านป็อป กุ้งกระทะ" กับวิน, หริ และเอ๋ (อวบ) ก๊กเดิมอีกแล้ว งานนี้ไม่มีปู เสียใจด้วยนะปู อดกินอ่ะนะ อิๆๆ >_< ร้านนี้อยู่แถวบ้านเรา แต่เราเพิ่งเคยกินครั้งแรก โคตรๆๆ อิ่มเลยอ่ะ แต๊งกิ้วหลายนะเอ๋ที่อุตส่าห์ขับไปส่งอ่ะ ^^

 

 

*** เพื่อนคนอื่นๆ เราก็เจอโคตรบ่อยเลยอ่ะนะ แต่เนสนี่สิคลาดกันทุ้กกกที เดี๋ยวเราก็ตีแบดบ้างละ (เนสคงจะงงทำไมเราตีแบดโคตรถี่เลยอ่ะนะ 555) ไม่ก็อยู่ระหว่างทางกลับบ้านมั่งล่ะ เพราะเราเลิกงานห้าโมงครึ่ง เราก็ออกจากออฟฟิศแล้วอ่ะนะ อิๆๆ ไว้วันไหนว่างๆ คงได้เจอกันแหละนะ เอิ๊กๆๆ

 

 

*** ช่วงนี้หุ้นรีบาวด์ดีดกลับแรงจริงๆ นั่งปั่นนั่งลุ้นหุ้นกันมันส์อ่ะนะ.. คิม! เอ็งอย่ามัวแต่นั่งเล่นเกมส์ ถ้าไม่เล่นเดย์เทรด ก็พยายามหางานเข้านะเว้ย ถ้าไม่ว่างจริงๆ เราปั่นพอร์ทให้เอง เอิ๊กๆๆ เต็มวงเงินนี่เล่นลำบากจังวุ๊ย แฮ่.. >_<

 

 

*** ช่วงที่เข้าสเปซไม่ได้ เราก็ได้แต่แวะไปดูสเปซเพื่อนๆ บ้าง ที่เข้าได้เพราะเล่นที่ออฟฟิศ แต่ก็ไม่ค่อยมีเวลาคอมเม้นท์สักเท่าไหร่อ่ะนะ เห็นสเปซนางมารร้ายไฉไลเลยนะ (ทำกันเป็นล่ำเป็นสันเลยนะเนี่ย) เห็นเกดบ่นว่าไม่มีเวลา (ไม่มีแฟนแล้วน่าจะมีเวลาเยอะขึ้นนะ ก๊ากๆๆ) เห็นเบ้นท์ก็ไม่ค่อยได้มาอัพเหมือนกัน (อิๆๆ) แล้วก็เห็นเพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้เอ่ยชื่อ ก็มาเม้นท์ทักทายกันอยู่เหมือนเดิม ดีจริงๆ นะเนี่ย แต๊งกิ้วหลายๆ นะทุกคน เอิ๊กๆๆ ^^

 

---

เย้ๆๆ เข้าสเปซได้แล้ว จะได้กลับมาอัพซะที โย่วๆๆ ^^

ไม่เคยคิดเลยว่าเราจะมีเพื่อนหรือคนรู้จักที่เป็นแอร์โฮสเตสด้วย ก็แอร์ส่วนใหญ่จะหน้าตาดีอ่ะนะ ^^

---

 

วันนี้เราไปกินมื้อเที่ยงที่ตึกยูไนเต็ดกับพี่ที่ออฟฟิศอีก 3 คน เวลามาที่ตึกนี้ทีไรเราจะรู้สึกดีทุกที เพราะว่าตึกนี้มีเอเย่นต์สายการบินเยอะมาก แน่นอนว่าจะเจอแอร์สาวสวยทุกครั้ง ตอนเรานั่งกินอยู่ก็เห็นล่ะว่ามีแอร์ 2-3 คน นั่งอยู่โต๊ะด้านหน้าเรานู้น เรายังนึกชมอยู่เลยว่าเขาเกล้าผม แต่งหน้า แต่งชุดสวยทุกคนเลยแฮะ

 

 

สักพักแอร์กลุ่มนั้นเริ่มมากันหลายคน พอมองไปมองมา อ้าว! นั่นอุ๋ยเพื่อนสมัยเอแบคที่เรียน Basic Eng 1 ด้วยกันนี่หว่า โหววว.. เด๋วนี้ชีกลายเป็นแอร์ไปแล้วเหรอเนี่ย ก็นั่งมอง (เพื่อนๆ เขา.. อะจึ๋ย!) สักพักก็เห็นแอร์อีกคน อ้าว! นั่น... ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว เคยเรียนอะไรด้วยกันน๊า? ก็จำไม่ได้อีก T_T จำได้แค่ว่าเป็นคนคุยเก่งมากๆๆๆๆๆๆ

 

  

 

ทีนี้เอาไงดีล่ะ? ในฐานะที่เรากับอุ๋ยก็เป็นเพื่อนเก่ากันมา เราก็อยากจะเข้าไปทักทายถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของเพื่อนอ่ะนะ หึๆๆ >_< แต่พอมองไปที่โต๊ะนั้น.. แอร์นั่งกันตรึมเลยอ่ะ! ลองนับดูมีทั้งหมด 11 คน!!!! โอ้แม่เจ้า! แอร์สาวสวย 11 คน! นั่งกินข้าวเป็นกลุ่มบักเฮ้กเลยอ่ะ! *0*

 

 

พอเรากับพี่ๆ กินเสร็จ เราก็ขอตัวพี่ๆ แว่บนึงบอกว่าขอเข้าไปทักเพื่อนแป๊ป.. ก็ไม่อยากเชื่อว่าเราจะกล้าเดินไปที่โต๊ะนั้น! ก็มีแต่แอร์สาวสวยนั่งกันสลอน! *0* ตอนที่ทักอุ๋ย เราโคตรเขินเลยอ่ะ! แบบว่าวูบวาบไปหมด คิดว่าหน้าคงแดงแหง๋ๆ >_< อุ๋ยเองก็คงเขินเหมือนกันอ่ะนะ ที่เขินเนี่ยไม่ใช่ว่าเราเดินดุ่มๆ เข้าไปจีบนะ ก็เพื่อนกันอ่ะ แต่คิดดู.. พอเราเข้าไปทักอุ๋ย อีก 10 สายตาก็มองมาที่เราอ่ะ โอ้! นี่เราบ้าไปแล้วรึป่าววะเนี่ย?! >_< ถึงจะเป็นเพื่อนเก่ากันก็เหอะ แต่คนอื่นเขาก็คงแปลกใจอ่ะนะ อาจจะคิดว่าไอ้หนุ่มที่ไหนเข้ามาจีบก็ได้อ่ะนะ -_-"

 

 

แต่ก็ยังดีที่เพื่อนอีกคน (ที่เราจำชื่อไม่ได้) ก็ทักเราด้วย แบบนี้ก็เลยไม่น่าเกลียด เพราะคนอื่นๆ ก็จะเข้าใจล่ะว่าพวกเรารู้จักกันอยู่ก่อนแล้ว.. แน่นอนว่าเราต้องขอเบอร์อุ๋ยไว้ เพราะเราเปลี่ยนเบอร์มานานแล้วนี่ หึๆๆ ^^

 

 

 

เวลาเจอเพื่อนหรือคนรู้จักที่เรียนเอแบคทีไร เขาจะจำชื่อเราได้ว่า "จอย&ชื่อแฟนเก่า" เป็นเหมือนกันทุกคนเลยอ่ะ และที่สำคัญทุกครั้งที่เจอเราจะต้องถามถึงเขาอ่ะนะ!! แล้วเราจะรู้ไม๊ล่ะเนี่ย?! ก็ไม่ได้คุยกันเลยอ่ะนะ -*-

 

---

นึกดูแล้วก็ไม่แปลกใจ เพราะสมัยนั้นเราไปไหนเขาไปนั่น เขาอยู่ไหนเราอยู่นั่น เจอคนนึงก็ต้องเห็นอีกคนนึง.. เลยกลายเป็นว่าทุกคนจะติดตาภาพเรากับเขาซะงั้น T_T แต่เด๋วนี้มีแค่จอยเดียวแล้ว ไม่มีพ่วงชื่อใครต่อท้ายแล้วล่ะนะ >_<

 

ป.ล. เพื่อนๆ อุ๋ยนี่หน้าตาดีกันจริงๆ น๊า.. วิเศษเจงๆ เลยน๊อ.. เอิ๊กๆๆ ^^